bij deze, mijn laatste logje op muisjemini.punt.nl

ik stop hier met schrijven.

 

liefs, Muisje Mini.

agenda's vol afspraken en plannen, facturen, ander soort ongein. ja, vandaag was ik druk.. even bedenken wat ik waar allemaal aan uit moe(s)t geven. waar ik heen moet, wanneer en met wat voor vervoer, enz. en dat soort drukte, zelfs als ik het opschrijf, nee.. ik word er zogezegd gewoon niet echt rustiger van.

 

de komende 4 nachten slaapt een nichtje van mij bij ons thuis. zusjelief (12) en zij (15) zijn altijd ont-zet-ten-de pubers als ze samen zijn. het idee van: over het overgrote deel van de dag (en jammer genoeg, ja ook nacht) loopt het te lachen en te doen. en die hormonen van die meiden zijn samen ook echt te veel. het praat en het is druk. en nee, ondanks dat mn nichtje 15 is, lijkt ze geen 15 en doet ze ook niet als een 15 jarige. nee, er zit buiten dat puberale gedrag ook nog heel veel kinderlijks in haar. prima, maar soms sta ik echt even gefrustreerd met de handen in het haar.. het idee van: NU E-VEN NIET! maar goed, 4 nachtjes en de eerste gaat nu van start. en momenteel zou het beide op bed moeten liggen, maar nee, et moet tegelijk naar de wc (uiteraard), en dus loopt er een aan de ene kant van de deur te bonken: 'schiet nou oh-hop!' terwijl de ander compleet in een deuk op de wc iets probeert te lozen. tsja, dat dus.. en dat 4 dagen lang. ik ben hard op zoek naar uitwijkmogelijkheden.

 

morgenochtend staat de GGZ weer op de planning. en ik vraag me nu iedere week weer af, waarom ik er heen ga. waarom ga ik iedere week die kant op, zou het ook niet een keer in de twee weken kunnen? ik heb telkens het idee dat ik niets te vertellen heb. wat is er nou de afgelopen week gebeurd waar ik met haar een drie kwartier mee kan vullen? uiteindelijk - weet ik ook wel - wijst et zich vanzelf. er komen vanzelf dingen omhoog waar we het dan over hebben en die nuttig zijn om uit te pluizen. maar toch hik ik er toch langzaam aan weer telkens tegenaan. moeten praten..

 

volgende week heb ik afscheidsfeestje van Mo. als ik het aantal mensen uit de mailinglijst bekijk zit ik hoe dan ook al op 44 mensen (mocht iedereen komen). en daar zijn nog een lading mensen geloof ik nog niet bij gerekend. kennissen, familie.. en nu mag ik ook niet iedereen die daar komt. Ko, die mag ik echt niet. en ja, ik voorzie dat hij nog flink met mij aan de praat wil. en dan vooral zelf aan de praat wil, om mij even overal en nergens van te overtuigen. maar ook de drukte in zn geheel. ik zie het op dit moment zeg maar als kleine ramp. 44 mensen (+ nog wat).. hoeveel sigaretten worden dat wel niet voor mij? hoeveel momenten van: 'kut, ik wil hier weg'.?

nu kom ik die dag vanaf een oud klasgenote (even middagje bijkletsen, want over een paar weken is ze mama van een kleine) naar dat feest toe. met de auto. en nu kost dat feest me 20 euro voor mn hoofd. nou, echt wel dat ik mn hoofd beetje dizzy wil zuipen. al was het alleen al om het geld eruit te halen & om de drukte aan te kunnen. beetje gek kunnen doen, en niet als een malle buiten staan te roken. want woehoe, dat is een leuk feestje.. als je buiten je panisch loopt op te fokken. maar goed, autorijden en drinken? mnee, dat gaat hem niet worden. dus moet ik nog eens ergens in die plaats een plek vinden waar ik een auto kan dumpen en een plek vinden waar ik naartoe kan lopen om te slapen. probleem..? ja. want vindt maar es een plek.. ik voorzie dat ik zo nuchter als de pest moet blijven en toch naar huis moet rijden 's nachts, terwijl ik de volgende dag wel weer doodleuk in dezelfde plaats als dat feest moet zijn voor de GGZ. want, ik fix toch geen plek.

ik zit zelfs op sommige momenten te denken om 5 min mn kop daar te laten zien en vervolgens te vertrekken. en ja, dat is dan weer vluchtgedrag. bang voor de drukte.. bang dat heel een avond uitloopt op een spanningsramp. want hoe lang ga ik Mo. vervolgens niet zien? lang genoeg.. dus 5 minuten hoi en doei, dat is ook niet echt dat je zegt sociaal doen.

 

pff.. nou ja.. heb weer even flink lopen spuien geloof ik. niet dat ik constant zo denk als ik nu schrijf. maar soms dus wel.. tsjongejonge.. en die f*cking stomme supermarkt heeft me dus echt gewoon 28 uur te weinig uitbetaald de afgelopen periode! lekker dan. hopen dat ik het volgende week vrijdag binnen heb. bladiebladiebla.. muis heeft wel weer genoeg geklaag gedaan geloof ik. tijd om de log maar es online te gooien en te bedenken dat ze weer enorme onzin heeft lopen uitkramen.

blauw met witte muisjes langs de scan gehaald + een lading beschuiten: de wereld is een jongetjes rijker. opa was trots de boodschappen aan het halen met een van zijn kleinkinderen en vertelde trots hoe groot en hoe zwaar het kleine aanwinst was.

 

~*~

 

er hebben vandaag 4 kinderen een corrigerende tik gekregen van hun ouders. zo'n 13 andere ouders staken hun kinderen snoep of een koekje toe om hen stil te houden (en dat was dan alleen aan mijn kassa, de overige kassa's (stuk of 3, 4) niet meegerekend.

 

~*~

 

ik heb 3x een reddende actie gehad van klanten die aan kwamen zetten met 1 en 2 euro's. want ja, dat is de grootste ramp aan kleingeld. dat is vaak het geld dat op is. omdat mensen altijd heel groot betalen, en met heel klein geld aan komen zetten zodat je bijna direct al je 1 en 2 euro's kwijt bent. geldt trouwens ook voor 5 euro's. gepast is gewoon het beste.

 

~*~

 

tarwebroden: 1 brood = 1,15 euro. 2 broden = 1 euro (totaalprijs). en nee, de kassa rekent dan niet voor 1 brood 50 cent. net zoals dat de sla 2 voor een euro is, maar nee, 1 krop is 1 krop en is gewoon 70 cent ofzo en geen 50 cent. maar dat snappen veel mensen niet & krijg je boze klanten.

 

~*~

 

kinderchampagne (de meeste mensen kennen de Jip&Janneke bubbeltjes van de HEMA wel, wij hebben een of andere Kidibul ofzoiets) wordt aan de kassa gezien als drank. mensen moeten zich legitimeren (tot 20 jaar) én 16 jaar of ouder zijn om het mee te mogen krijgen. mevrouw de klant en ik hebben ons even volledig gestort op het pak bubbels & geen procent alcohol aangetroffen op het etiket. de klanten achter haar vonden het geloof ik niet zo leuk dat we dat deden xD

 

~*~

 

sommige kinderen houden nogal veel van de pinautomaat. en vinden het geweldig om - op het moment dat pa/ma de kar inpakt - flink op die toetsjes te gaan rammen. is vooral leuk als pa/ma al bijna volledig de pinprocedure heeft gedaan (pas erdoor, pincode intoetsen al gedaan). resultaat: opnieuw pinprocedure door, of een heel traag werkende kassa daarna..

 

~*~

 

soms kun je koffie zetten voor je de bon uit zijn apparaatje krijgt. sommige klanten halen dan ook al hun pak met koffie uit hun tas en rijken die je aan als je de opmerking maakt.

vannacht om twee uur was door M. al voor de zoveelste keer tegen me gezegd dat ik maar moest slapen. logisch, want het was eigenlijk de bedoeling dat ik om 11 uur op mijn bed zou belanden. de huisarts had gisteren gezegd dat ik op tijd op bed moest enzo, dus ja, 11 uur muisjebedtijd weer strikt invoeren, dat moest eigenlijk wel. maar het lukte me niet, om 11 uur liggen. ik kon het niet. ik had eerst een log willen beginnen, maar verder dan een titel was ik niet gekomen, omdat ik mezelf over de drempel had gezet en maar wel op msn tegen M. vertelde wat er in me om ging. vervolgens aan de telefoon nog gepraat. nou ja, ik heb weinig gezegt omdat er dan weer verdomd weinig uit komt bij mij. mn gedachtengangen gaan dan veel te hard. en wat ik zeg, dan ben ik altijd bang dat ik iets stoms zeg, dat wat ik zeg niet klopt. maar goed, na het telefoongesprek was de bedoeling dat ik ging slapen. het lukte niet, en zo kwam ik weer online. nog beetje op internet rondgehangen, ineens de neiging gehad om mijn hele punt opzij te smijten, mijn hyvespagina weg te gooien en mijn msnlijst uit te dunnen. ik zag het nut van zoveel honderd vriendjes op hyves even niet meer. ik wist niet waarom ik nou open en bloot op internet mijn hebben en houden neerzet, leesbaar voor iedereen. en zoveel mensen als er in mijn lijst op msn staan, zoveel minder spreek ik er. mja..

vannacht op twee uur dus.. waar ik mijn log mee begon. ik kon nog niet slapen, ik was weer offline, laptop uit gedaan en daar lag ik.. te bedenken wat voor kutwijf ik eigenlijk ben. ik voelde me compleet in de weg zitten en voelde me een beetje mislukt. een beetje boel mislukt.

vanochtend heb ik op papiertjes gezet hoe ik over mezelf dacht vannacht. vannacht al op een A4tje genoemd, en nu begonnen met denken of het uberhaupt echt zo is dat hoe ik dacht over mezelf of dat waar is. de papiertjes van muisjemini:

 

 waarom muis, waarom ben jij een zeur? klopt het dat je zeurt of is het prullenbakwaardig? of weet je niet waarom je zeurt en denk je gewoon dat je zeurt zonder dat je echt een reden kunt bedenken..? eerlijk gezegd, ik denk dat het gewoon een gevoel is. ik heb het gevoel dat ik te vaak zo erg negatief doe, dat alles wat ik zeg gezeik en gezeur is. maar of het echt gezeik en gezeur is, ik weet het niet. ik zeg wel vaak dat ik zeur, dat moet ik echt wel gaan afleren. als ik blijf zeggen dat ik zeur, dan zeur ik uiteindelijk inderdaad..

 

 

 je klaagt teveel..? ja, mevrouw klaag-graag. lees mijn logs er maar op na. klaag ik niet over het een, dan wel over het ander. mevrouwtje zeurkous, klaaggraag.. zolang het maar zo negatief mogelijk is. alsof ik niet anders kan dan negatief doen. er zijn genoeg positieve dingen in het leven waar ik naar kan kijken & toch loop ik steeds maar weer de negatieve dingen uit te typen. ja, oke, die dingen houden me nou eenmaal bezig en moet ze ook kwijt. ben je dan een klager? oke, misschien niet persé. *dumpt er maar weer een vraagteken voor*

 

 

 te slap? leg even uit alsjeblieft.. ik heb het idee dat ik geestelijk gewoon echt een slap iemand ben. ik sta niet stevig in mijn schoenen, kan niet alles hebben. kan niet alles aannemen als ja en amen. misschien ook wel goed, maar het voelt ook zo vaak zo slap. feestje? uitgaan? ik houd het een tijdje vol, maar daarna stort ik in. ik trek mezelf terug, kruip in mn schulp. vooral niet te veel alles nog door laten komen, vooral weer in mijn eigen wereldje kruipen en wachten tot het tijd is om te gaan. sigaretje er door roken, even een glas alcohol achterover slaan. in de hoop dat het dan beter wordt. maar is er niet ook een andere kant in jou, muis, een sterke kant? oké, zat ik dus weer zo negatief te denken. ja, natuurlijk zit er ook een positieve kant in mij, een sterke muis. zoals op een van de posters van Loesje staat dat de eerste stap vaak een in het diepe is. die stap heb ik een jaar terug wel 'even' gemaakt. een diepe lastige rotstap, maar ik had wel de kracht ervoor - ergens in me - om die te maken. en dat uitgaan en die feestjes.. gisteravond dan? je hebt wel wat momentjes gehad dat je dacht: hmmz.. nu mag mama wel komen met die auto, ik wil hier weg! maar die momentjes vlogen voorbij, je probeerde wel gewoon mee te doen, mee te kletsen, en het werkte. oké, steeds een stapje beter, steeds een stapje heuvel op. daar is kracht voor nodig, en blijkbaar schuilt die wel ergens. deze kan dus in de prullenbak.

 

 

 aandachtvrager! oh ja, wat vraag je veel aandacht.. [sarcasme] en wat doe je zoal om al die aandacht op je te krijgen? (weet je dat het best lekker is om even zo compleet sarcastisch je eigen gedachtengangen aan te pakken?) ..te veel aandacht vragen. ik heb zovaak het idee dat ik te veel vraag. en dus aandacht ga lopen trekken. het idee van 'hallo, ik ben er ook nog!'. loop je dan echt streken uit te halen om aandacht te krijgen *we nemen even het voorbeeld van La*? haal je alles uit de kast om op elke gelegenheid de aandacht op jou te krijgen? nou nee, eigenlijk niet. ik kruip eerder in mn schulp. La die knalt heel d'r msnnaam vol met rare teksten als ze aandacht wil, of gaat weglopen enz. ik houd op momenten dat het verrot gaat juist graag mn msnnaam zo kort mogelijk. zo weinig mogelijk erin, zodat mensen niet op dingen in mn msnnaam kunnen gaan reageren, omdat er gewoon geen zak in staat. en ik houd me wel gewoon rustig en stil als ik me op een feestje ongemakkelijk voel. zeg dat ik misschien even een rondje loop, maar kom terug. nou oke, misschien vraag ik niet zoveel aandacht. maar toch voelt het zo.. prullenbak of vraagteken? tsja.. vraagteken dan maar, omdat ik nog steeds er over twijfel.

 

 

 je doet stom.. duidelijk papiertje.. wat valt er dan onder het gedrag 'stom'? nou, ja.. pff.. vraag mij wat! jeumig. ik wil niet het negatief denkende, spanningvoelende, zeurende, klagende, slappe, te veel vragende meisje zijn. en vaak heb ik het idee dat ik dat wel ben. dat ik te veel ben. dat ik niet mensen kan bieden wat ik ze wil bieden: muisje zonder al die rare fratsen. muisje die gewoon mee kan doen in de groep, die niet 's nachts loopt te malen in haar bed. gewoon een muisje, piece of koekie, zonder die tig miljoen pagina's aan gebruiksaanwijzing. en dan voel ik me al gauw weer stom als ik weer in een negatieve bui beland, wanneer er weer niets bij mij uit komt terwijl er zoveel in me omgaat. maar doe je dan stom? misschien wel niet..

 

 

 wie is 'je' en leg even uit.. 'je' is in dit geval M. hij doet zo ontzettend veel voor me, steekt zoveel energie en tijd en moeite in mij, en hij krijgt bijna geen donder terug voor al die moeite enzo. ik klap telkens weer in een negatieve bui, telkens weer klap ik terug.. terwijl hij zo ontzettend zijn best doet om mij de positieve dingen te laten zien. paar dagen terug ook in een log, had ik het volgende neergezet: "mezelf zelfs niets te vertellen. oke, het enige wat ik mezelf te vertellen heb is dat ik overbodig ben, dat de wereld er ook wel draait zonder dat ik mn kop ergens laat zien". M. laat juist zo vaak en zoveel zien en merken dat ik er toe doe, dat ik er mag zijn. en et is alsof ik het in de wind gooi, alsof ik geen zak doe met alle liefde die hij in me steekt. ik baal ervan, van mezelf, dat ik vaak niet laat zien hoeveel goeds het me brengt. want dat doet het zeker. ik geef te weinig terug t.o.v. wat ik krijg. en daarvoor kan ik sorry blijven zeggen, dat weet je (M.) ook.

 

 

  dat ik teveel denk, dat klopt wel. over hele loze dingen soms ook. soms te filosofisch, tot ik er gek van word, ik denk elke dag weer aan keuzes die gemaakt zijn, dingen die gebeuren, dingen waar ik me mee bezig houd. mijn hoofd is eigenlijk nooit stil, malen is iets dat mn hoofd goed kan & blijkbaar ook niet af wil leren. gisteravond ook, tijdens het autorijden, wat is dat een uitermate 'goede' gelegenheid om je gedachten compleet van hot naar her te sturen. alleen mn stuurkunsten werden daardoor uitermate slecht. maar muis, denk je dan altijd te negatief? waar ben je nu mee bezig dan? is dit allemaal negatief denken neerzetten? mnou.. ik weet het niet. het is ontkrachten of bevestigen van wat ik over mezelf op heb geschreven. en de dingen die ik op heb geschreven zijn echt niet allemaal te noemen 'positief'. maar nee, ik denk niet altijd negatief. dan zou ik weer compleet depressief zijn, en ik heb nou niet echt het idee dat ik daar echt in hang. ik heb wel dipjes, bijna elke dag wel iig 1x, maar niet dat ik heel de dag denk: jeumig, dit is een kut leven. en er zijn ook genoeg positieve dingen waar ik aan denk en waar ik ook echt een fijn en leuk gevoel bij heb. ik moet alleen wel gaan zorgen dat als ik negatief denk, dat ik daar niet in blijf hangen. en dat doe ik soms wel...

 

waar ik eigenlijk naar toe wil, is dat ik gewoon gewoon een muisje ben. niet een grijze muis met haar fratsen. een gelukkige muis, uiteindelijk over een paar jaar met huisje boompje beestje (mannetje, kindje(s)). een muis die haar verleden niet vergeten is (dat kan ook niet, dat is een deel van mij), maar die haar verleden wel een plek heeft gegeven dan. en ook zo een plek heeft gegeven dat hoe ze er tegen aan kijkt ook klopt. gisteravond aan de telefoon met M. kwam mijn schuldgevoel weer naar boven kruipen. het idee van 'ik heb schuld aan dat er een compleet nieuwe situatie is ontstaan en iedereen zn plek moet vinden'. en 'ik heb schuld aan dat het zo lang is doorgegaan.. ik had veel eerder moeten dreigen met aangifte doen, dan was het misbruik veel eerder gestopt'. ik wéét wel dat ik er geen schuld aan heb, er is een iemand die schuld heeft, en dat is mijn paps. maar tussen weten en voelen zit soms nog wel een groot verschil. ik moet het schuldgevoel kwijt, en mezelf corrigeren als ik zo'n schuldgevoel opbouw. ik moet nog even flink door, zodat et uiteindelijk gewoon 'happily ever after' wordt.. of in ieder geval, iets in die buurt.

het is op zich wel handig om logjes te hebben om terug te lezen.. et is niet dat ik 2,5 week geleden ineens ziek was. mneu.. muisje was begin juli ook al ziek. bibberbenen, misselijk, koorts, en stevig verkouden (snotter snotter, kuch kuch). maar toen was muisje te dom om gewoon rustig aan te gaan doen en deed gewoon dr dingetjes door. werken, heen en weer rijden om op diplomauitreikingen te zijn, enz.

en als ik zo de logjes daarna lees heb ik gewoon heel de verdere maand teveel van mezelf gevraagd. gewoon maar weer doorsporten: blijven hardlopen 3x per week, zwemmen, (simpele) krachttraining doen.

en tsja, dan komt er een moment dat je lichaam zegt: twee/drie week geleden heb je niet geluisterd naar je lijf en ben je gewoon door gaan doen. nu ga je maar echt even plat.

en dus, eind juli, lag muis dan. zaterdags nog gewoon gewerkt, wat echt steeds moeizamer ging omdat haar rug en nek steeds stijver werden en muis het steeds kouder kreeg. en zondags barstte zogezegd de bom en lag muis echt plat. koorts, hoofdpijn, de hele mikmak is toen op komen zetten.

als ik (logs nalezend) even het hele rijtje op kan gaan noemen (moet ff voor mezelf weten waarom ik ook alweer naar de huisarts ga):

- katsberoerd (misselijk + overgeven)

- koorts (tot 39,5 graad ongeveer)

- ben 3 tot 5 kg kwijt sinds eind juli

- paar keer bijna flauwgevallen (afgelopen dinsdag ook weer bijna tijdens werk)

- stijve nek

- koppijn, buikpijn

- energie van niets (nog steeds te snel te moe voor mijn doen)

- momenteel gekwelt door een flinke keelontsteking

- ohja, en om de 2,5 week ongesteld zijn niet te vergeten.. gelukkig sinds gisteren weer ongesteldvrij.. mja, ik zit aan het einde van mijn pilstrip dus ik heb vanaf zondagavond/maandagochtend weer een lading ongesteld zijn te pakken. even bespreken dus maar wat te doen.

oke.. dit wordt een leuk bezoekje aan de huisarts geloof ik.. eigenwijze muis heeft gewoon beetje lang doorgedaan. pff..

soms ben ik bang..

bang om me te geven.

bang om mijn gevoel te laten zien.

bang om wat me lief is te verliezen.

 bang om mensen pijn te doen, juist wie me lief is.

bang om toe te geven aan gevoel.

 

maar die angst maakt ook dat ik weet dat ik je lief heb.

dat ik weet dat ik je mis, nu, hier.

dat ik weet dat ik mij bij jou kan laten gaan.

en je niet kwijt wil.

 

liefde is iets raars..

maar te speciaal om je van af te sluiten.

 

 

"All the people rushing by, by, by
Looking for meaning in this life
So used up, and blinded by lies,
they’re underneath the blue, blue sky
The way they seldom seem to smile,
I don’t know why.

 

I love you more.
Everyday I love you more"

als ik de bende in mn kamer bekijk besef ik me weer eens keihard hoe stom ik me de laatste twee dagen soms voel. overal ligt wat. laat ik maar es beginnen met wat er op mn tafel ligt aan zooi: een pilstrip (met nog 2 pillen erin) die dus geen ene fuck heeft geholpen om niet ongesteld te zijn deze maand; een camera want ik wilde foto's maken van mijn geverfde haar, maar die foto's zijn echt zwaar mislukt (lelijk hoofd) dus die komen nooit en te nimmer op mijn computer te staan (al zit het SDkaartje momenteel wél in mn laptop, nja); twee lege flesjes drinken die ik vannacht en gisternacht heb opgedronken omdat mijn keel aan de ene kant ontzettend om vocht schreeuwt, maar zo kutjeveel pijn doet dat drinken nauwelijks gaat.; een lading schone kleding waarvoor ik te lui ben om ze in mijn kast te proppen; een tas die ik vanaf mijn werk niet meer netjes heb uitgepakt, maar alleen de nodige dingen uit heb gehaald om de dag verder nutteloos door te brengen; muisje mini en mijn laptop; NSspoordeelwekenboekje en een nota van de zwemvereniging die ik zelf al veel te laat heb gekregen & waar de club nog even op kan gaan zitten wachten tot ik hem heb betaald.. nou goed, niet dat dit nou interessante bende is, maar het is wel bende die ik heb gemaakt en niet heb opgeruimd. en mn bed lijkt net alsof er een worstelpartij in is geweest, want mn dekens liggen op een woelig hoopje. enige wat ik heb gedaan is er onder liggen, vanmiddag en vanavond. me beetje kut lopen voelen, alleen, leeg, whatever. ik heb ook totaal geen zin om echt met mensen te praten omdat ik gewoon niet weet wat ik moet zeggen. d'r komt zogezegd niets boeiends uit bij mij. ik voel niets geloof ik. nou ja, ik voel me dus leeg en leegte is een rotgevoel. alsof je niets bent. en je gedachten gaan zich dan ook naar dat vormen. 'ik ben niets, ik kan niets en ik weet niets'. nee, het is ook nooit goed met mn hoofd. te vol, te leeg. en nee het is ook nooit goed met mn gevoel, want hoe het ook gaat, uiteindelijk knal ik mezelf wel weer onderuit in een kutbui. en dat terwijl het de laatste weken nét wel dat beetje beter ging met mn gevoel enzo dat ik weer vanalles ging doen.

stomme ziek zijn ook, helpt ook gewoon voor geen ene zak mee. energieloos staat gelijk aan: compleet ingestort. zo voelt het in ieder geval. en dan komen opa en oma morgen ook alweeeer. *kijkt met een dik chagrijnig hoofd eventjes*. en wie had zichzelf vrijgepland morgen op het werk? juist, ik. bad timing. ik had de donderdag vrij moeten nemen. en donderdagavond heb ik nog een etentje ook. vanaf mn werk direct door naar een restaurant 40km verderop.. ik zeg nu alvast: hallo PDS! (ga maar heel hard je best doen om niet mn avond eten te verkloten met krampen.) en donderdagochtend moet ik naar de huisarts. pff.. als ik ergens echt geen zin in heb..

en ik heb ook geen zin in morgenochtend. langs de psycholoog gaan. en waar gaan we et dan over hebben? ik voel en weet niets, dus wtf moet ik weten wat ik in de afgelopen week heb meegemaakt? argh, misschien meld ik me wel gewoon ziek morgenochtend. mn keel is immers echt pijnlijk en opgezet, en dan hoef ik even niet te praten. ik wil gewoon niet praten, even niet, met niemand niet. heb niets te vertellen. mezelf zelfs niets te vertellen. oke, het enige wat ik mezelf te vertellen heb is dat ik overbodig ben, dat de wereld er ook wel draait zonder dat ik mn kop ergens laat zien. dat ik ook wel gewoon in mn bed kan blijven liggen, wachten tot het licht uit gaat.. oh, was dat nou depressief denken? gosjedikkes.. tijd voor een lading energie en een positief hoofd geloof ik. waar zijn positieve hersenen te koop? niet te duur ajb, want dat gaat mn portemonnee niet redden. pff.. laat maar. kutlog.

...

als ik nu buiten zou gaan staan, zou ik net zo vies hard verzuipen in de regen als afgelopen nacht het geval was. gisteravond een BBQ gehad bij iemand thuis.

regen en een BBQ? ja, de datum was niet lekker gepland, maar hé, dat kun je ook niet weten paar week van tevoren. ik was al redelijk moe, dus of ik echt kan zeggen dat de avond gezellig was? als ik volmondig ja zou zeggen zou ik liegen, en dat mag niet, dus ik zeg et niet. ik was halverwege de avond ook al redelijk ingestort - lichamelijk vooral en was bijna op de schoot van M. in slaap gevallen. als ik een minuut langer was blijven liggen had ik geslapen, mja, daarvoor ben je natuurlijk niet op een BBQ..

om de drukte aan te kunnen heb ik een sigaret gerookt (ja, ik baal er van. tijdje rookvrij en dan op zo'n avond weer om zo'n flutreden wel eentje roken. want ja, waarom rookte ik em nou eigenlijk? om de drukte.. nou, geweldig zo'n reden.. [sar-cas-me]) ik ben nu al weer afgestraft hoor, mn keel doet zeer. maar dat kan ook gewoon komen omdat ik tot het vel toe nat was geregend tijdens het fietsen terug naar huis. maar goed, ik heb zogezegd de BBQ overleefd, maar wat er precies is gebeurd allemaal? ik weet het niet eens meer om eerlijk te zijn. als ik zou moeten zeggen wie wanneer en wie er te laat waren? geen idee. als ik zou moeten zeggen wat ik zelf heb gedaan die avond? geen idee. ik heb mezelf echt beetje afgesloten van alles. even extra keer wc, vooral nog twee minuten langer achter die gesloten deur blijven staan om de rust te houden. afgesloten van elk gesprek die er gevoerd werd. om zo nu en dan een hap en een snap op te vangen, even zelf een opmerking erin te leggen en vervolgens me weer af te schermen van al het gebeuren om me heen. als ik moe ben is zo'n BBQavond dus echt niets voor mij. ja, wel wat, een soort van kleine hel waar ik graag uit weg wil. mja, tegelijk zegt mn hoofd dan dat ik me niet aan moet stellen en gewoon maar de tijd vol moet maken. hoe, maakt niet uit, als het maar functioneel lijkt en net te doen is. ik voelde me zogezegd wel gered door een laatste trein die ik moest halen.

ja, ik zou nu ook gewoon weer moeten kunnen gaan slapen. gewoon liggen, ogen dicht en slapen. maar het lukt me toch niet. te lang in bed blijven liggen vandaag? het was half 3 geloof ik toen ik langzaam aan richting beneden ben gegaan om wat eten en drinken te halen. daarvoor heb ik telkens geslapen. dus ja, te lang in bed gelegen heb ik zeker. mijn opstarttijd heeft heel wat uren gekost, tegen half 8 vanavond stortte is zogezegd weer bijna lichamelijk in elkaar. lag op bed en als ik echt niets had gedaan dan was ik gewoon knockout in slaap gedonderd. mja, M. kwam met een spelletje aanzetten waar ik me maar even bij moest registeren en ik heb mn haren maar geverfd. en ja, dan doe je dus net weer te veel en ben je door zo'n 'ik pleur mezelf zo in slaap' dip heen, en dan ben je.. juist.. wakker. en slapen? ho maar. de hersens beginnen dan weer te werken. staarminuten naar het plafond, denkmomentjes..

momenten dat ik dan weer mezelf compleet opsluit in mezelf en me weer kut ga voelen. omdat ik wil slapen (morgen er immers weer uit, moet weer werken). oké, echt slapen hoeft van mij niet, maar het is van praktisch nut zeg maar om het wel te doen. ik weet dat ik moet slapen, dat maakt het stom denk ik. ach, wat loop ik nou te lullen. slapen MOET ik, denken DOE ik. en die combinatie is gewoon niet te doen op dit moment van de dag. en omdat die combinatie zo belachelijk is, ga ik lopen dippen. janken enzo. be-lac-he-lijk. mja, daar neig ik nu dus weer heen te gaan. hmpf.

 

ohja, en dan bedenkt je lijf nog eens dat het wel weer ongesteld kan worden. godvergeten 11 dagen lang ongesteld geweest, 2 dagen zonder ongesteldheid doorgebracht (ik dacht echt: hallelujah! ik kan nog ff wat dagen weer gewoon door, zonder al die stomme kutvullende/onderbroekvullende materialen). maar mijn lijf vind het dus nodig om weer ongesteld te zijn na die 2 dagen. en ook niet dat je denkt: nou, misschien is het nog wat restjes ofzo die eruit komen. mneu, gewoon helderrood is de boel dat eruit komt. en als ik ergens fucking chagrijnig om kan worden is het wel om zo'n naaistreek van mn lijf. en tsja, om nou langs een huisarts te gaan.. ik ken de huisarts niet. we hebben na het verhuizen een nieuwe gekregen. nou, waarschijnlijk zit je dan bij zo'n man je verhaal te doen over dat je twee weken ongesteld bent en er toch wel verrekte zat van bent en je toch even afvraagd hoe je nou in vredesnaam twee weken ongesteld kunt zijn als je gewoon je pil slikt. en dan? nja, ik zie gewoon op tegen het idee om tegen een vreemd persoon, met de kans op vreemde MAN, et te gaan hebben over.. gos, muis, je bent gewoon bang dat er een of ander onderzoek komt en dat er dan daar onder gekeken word of er mogelijk wat mis is en dat je dat gewoon niet ziet zitten. nou dat dus. muis heeft gesproken.

nu gaat muis weer ronddraaien in dr bed. ciao!

het is muisjebedtijd. het is 11 uur geweest, ik weet het. maar de slaap wil de laatste nachten weer niet goed komen. sinds de schop onder mn hol vorige week (lees: ziek zijn) is mijn bioritme weer compleet verstoord. overdag zo moe als maar kan en 's nachts dan net weer niet de draai kunnen vinden om te slapen. maar goed, ik ben inmiddels wel heel moe, dus hopelijk kraken mijn hersens vannacht niet te hard (lees: denken) en kan ik uiteindelijk gewoon een nacht draaien. zodat ik morgen alles fris en fruitig kan doen. want morgen word - gokje - een lange dag.

morgenochtend maar eens even langs de drogist wat goeie scheermesjes halen (de botte scheermesjes van een of ander merkloos iets geven alleen maar rotzooi tijdens het scheren), morgenmiddag me uit de naad werken op het werk & 's avonds een of andere vage date hebben met M. ja, vaag, want ik weet echt niet wat me te wachten staat. er komt zogezegd zo weinig bij M. uit met wat zijn plannen zijn, dat ik dus totaal geen benul heb van wat er gaat komen, maar ondertussen zegt ie toch genoeg om mij met een groot vraagteken in mn kop te laten nadenken en me gek te maken van nieuwsgierigheid. want ja.. wat gaat er nou komen?

 

nadenken is trouwens een van mijn grootste bezigheden de laatste tijd. telkens denken, bezig zijn in mn hoofd. druk druk druk. vorige week bij mezelf voor elkaar gekregen dat ik dingen op papier ben gaan zetten over vroeger. wat er is gebeurd, hoe dingen zijn gegaan. en dat is allemaal zo verrekte kut om op te schrijven dat ik het gewoon liever niet schrijf. het haalt zoveel op, en ik stop het zoveel liever in een doosje. gewoon huppakee, weg ermee.. de wil om er dan ook even uit te zijn (uit de dagelijkse sleur, weg bij al die oude dagboeken, gedichtenzooitjes en andere dingen die me nog harder aan tijden doen herinneren), is wel sterk aanwezig. even helemaal weg.. maar echt vakantie planning had ik niet, dus geen week volledig vrij om er op uit te gaan. maar inmiddels het idee (& niet alleen idee, het is gewoon een plan) om samen met M. twee nachtjes in de hoofdstad aan hotelslapen te doen. & verder weet ik niet echt wat de planning voor dat weekend is. we gaan het wel zien. komt vast wel goed ;)

 

deze week had ik eigenlijk weer willen beginnen met hardlopen. gewoon weer sporten, want ik voel me zo ontzettend futloos wanneer ik niet sport. maar de energie is op. weg, foetsie. maar vind je et gek na een week ziek op bed liggen & terwijl je eigenlijk nog niet helemaal beter bent alweer aan het werk te gaan, omdat ze zo nodig op het werk verwachtten dat ik alweer beter was en me dus gewoon weer op de lijst hadden gezet. ik had geen keus, ik moest en zou komen werken. nou, gewerkt heb ik, als een zombie. niet vooruit te branden. maar op zich wel overleefbaar. paar uurtjes per dag, een volle week lang. het kost wat moeite, maar het verdient & ik heb in ieder geval ook niet de kans om mijn ziekzijn-ritme aan te houden. slapen overdag. want dat is echt niet goed. een ding waar ik trouwens vre-se-lijk de pest in heb gekregen: ongesteld zijn. het was: ziek worden & diezelfde dag ook ongesteld worden. nou, dan heb je me al blij (not), want dan heb je buiten je kotsbuien en koortsaanvallen ook nog eens dat je om de zoveel tijd naar de wc moét sjouwen omdat anders heel je bed eronder komt te zitten. normaal gesproken ben ik eigenlijk wel bevoorrecht ofzo, want ik ben altijd maar 4 of 5 daagjes ongesteld en niet eens veel. gewoon, functioneel. ik hoef niet on de haverklap naar de wc te gaan met het idee 'shit, straks lekt et langs alle plekken naar beneden'. maar ik ben nu gewoon al 11(!) dagen ongesteld. en ik geloof dat mijn lijf vandaag heeft bedacht dat ie wel kon stoppen met ongesteld zijn. gelukkig. maar goed..

 

ik heb - buiten allemaal lastige dingen of onbekende dingen - ook over andere dingetjes nagedacht. ja joh, die hersens van mij.. als al het denken lichamelijk sport zou zijn, dan was ik nu zo gespierd als de gekte. maar dat is niet zo. maar et geeft wel ff aan hoe veel ik denk. 24/7 ongeveer.

maar denken dus, over 'andere dingetjes'. midden in de nacht een van de afgelopen nachten naar het plafond gestaard. en me ineens bedacht wat me dan gelukkig maakt. wat zijn van die happy moments waarop je denkt van: ik kan alles aan in het leven.?

en toen bedacht ik me dat midden in de nacht in het zand liggend op een strand, niemand die je stoort. je tenen tussen het zand woelend, starend naar de sterren en de maan en waarbij de sterren het er steeds meer en meer worden. het ruizen van de zee op de achtergrond. en je verstand en gedachten en blik gewoon op 'oneindig' hebben staan. en dan iemand naast je hebben die nét je die nonverbale communicatie doorgeeft dat je geliefd bent. (dmv hand in hand ofzo). dat is zo'n geluksmoment die niemand je dan af kan pakken. en ja, ik fantaseer over dat soort geluksmomentjes. waarom? om mezelf in slaap te proberen te krijgen, en om wat energie te kweken voor de momenten dat ik me gewoon zogezegd kut voel. want ja, die momenten heb ik ook vaak genoeg gehad deze week. jammer genoeg. gespannen momenten, dat mijn lijf en mn hoofd me te veel waren. jankmomentjes, drangmomentjes (waar is die schaar, waar is dat f*cking pakje sigaretten?). die jankmomentjes waren dan nog wel te doen, dat is *snotter snotter* en daarna gewoon weer klaar. maar die drangmomentjes zijn kut. regelrecht kut. want je wilt iets, maar je wilt et ook niet. alsof je verslaafd bent ofzo, en bijna niet kunt onderdrukken wat je wilt doen. maar ik heb het kunnen onderdrukken & ik heb geen sigaret gehad en mezelf geen pijn gedaan.

 

ik had trouwens zin in een blog met polaroid foto's erin. ik heb een voorliefde voor die dingen en heb ze eerlijk allemaal gejat van google [a]. want zelf bezit ik geen polaroidtoestel ;) en dan ga ik nu maar slapen. want het is hoog tijd om eens te gaan liggen en te gaan slapen. met die lange dag van morgen in het vooruitzicht...